همه ما در رابطه با گیمیفیکیشن و یا بازی وار سازی یک چیزهایی شنیدیم.

گیمیفیکیشن چی هست؟

در طول روز خیلی کارها هست که ما دوست نداریم انجام بدیم ولی کارهای مفیدی هستند به عنوان مثال فرض کنید که به شما شغلی پیشنهاد میشه که در خانه روزانه 2 ساعت وقتتون رو کافیه براش کناربگذارید و در ماه حقوق 200 هزار تومان رو بهتون میدن. زمان شروع و پایانش هم اصلا مهم نیست. فقط مهم این هست که 2 ساعت در روز وقت بگذارید و 200 هزار تومان رو بگیرید. آیا قبول میکنید؟ به احتمال زیاد خیر

ولی هیچ دقت کردین که روزانه چند ساعت درگیر اینستاگرام و یا شبکه های اجتماعی دیگه هستین بدون اینکه هیچ حقوقی برای شما داشته باشه؟ ( البته کسانی که کارشون در رابطه با شبکه های اجتماعی هست فرق میکنه)!

چی میشه که یک حقوق خیلی کم رو  کنار میگزاریم ولی در جایی دیگه چیزیکه اصلا برای ما نفعی نداره رو با کمال میل براش ساعتها وقت میزاریم؟ 

دلیل این اتفاق این هست که تهیه کننده های این شبکه های اجتماعی و بازی های کنسول ها و فیلم سازان و… متوجه شدن که از روشهای بازی سازی میشه با مخاطب کاری رو انجام داد که مورد هدفشان هست. 

تو این فیلم، یک تجربه ایرانی اجرای گیمیفیکشن در یک رستوران رو با شما به اشتراک گذاشتم که فروش رستوران رو 5 برابر کرد.